هنگام طراحی خط پوشش پودری، مشتریان اغلب ابتدا بر روی اندازه غرفه، اندازه فر، سرعت نوار نقاله و ظرفیت تولید تمرکز می کنند.

با این حال، گاهی اوقات یک عامل مهم نادیده گرفته می شود:

قطعه کار در طول فرآیند پوشش چگونه آویزان می شود؟

روش آویزان بسیار بیشتر از جابجایی مواد تأثیر می گذارد. این می تواند بر کیفیت پاشش، ظرفیت خط، بار نوار نقاله، ابعاد کوره، عملکرد زمین و حتی طرح کلی خط پوشش تأثیر بگذارد.

به همین دلیل، طراحی آویز باید در ابتدای پروژه به جای پس از انتخاب تجهیزات اصلی در نظر گرفته شود.

1. جهت آویزان روی پاکت واقعی قطعه کار تأثیر می گذارد

یک محصول ممکن است ابعاد فیزیکی ثابتی داشته باشد، اما اندازه موثر آن در داخل خط پوشش بستگی به نحوه تعلیق آن دارد.

به عنوان مثال، گاهی اوقات می توان یک قطعه کار طولانی را آویزان کرد:

• به صورت عمودی

• به صورت افقی

• در یک زاویه

• به صورت گروهی روی یک چوب لباسی

هر گزینه یک پاکت عملیاتی متفاوت ایجاد می کند.

این به طور مستقیم بر:

• اندازه دهانه غرفه اسپری

• ابعاد ورودی فر

• ترخیص نوار نقاله

• ارتفاع مورد نیاز کارگاه

• فاصله بین قطعات کار مجاور

یک محصول با طول 2000 میلی متر بسته به اینکه ابعاد 2000 میلی متری در حین انتقال عمودی یا افقی باشد ممکن است به ابعاد تجهیزات بسیار متفاوتی نیاز داشته باشد.

به همین دلیل است که گاهی اوقات طراحی محصول به تنهایی کافی نیست. جهت حلق آویز شدن برنامه ریزی شده نیز باید تایید شود.

2. گام آویزان مستقیماً بر ظرفیت تولید تأثیر می گذارد

فاصله بین آویزها یکی از پارامترهای کلیدی است که برای محاسبه ظرفیت خط استفاده می شود.

اگر سرعت نوار نقاله ثابت باشد، کاهش گام آویز می‌تواند تعداد قطعات کار را که از خط در هر ساعت عبور می‌کنند افزایش دهد.

با این حال، فاصله آویزها را نمی توان به سادگی بدون محدودیت کاهش داد.

برای جلوگیری از موارد زیر باید فاصله کافی بین محصولات باقی بماند:

• قطعات کار با یکدیگر تماس دارند

• دسترسی ضعیف به تفنگ اسپری

• رسوب ناهموار پودر

• تاب خوردن بیش از حد

• برخورد در منحنی ها یا بخش های انتقال

بنابراین، ظرفیت تولید با سرعت نوار نقاله و آرایش واقعی آویزان ارتباط نزدیکی دارد.

برای بسیاری از پروژه ها، بهینه سازی تعداد قطعات در هر آویز می تواند موثرتر از افزایش سرعت نوار نقاله باشد.

3. وضعیت آویزان روی پوشش اسپری تأثیر می گذارد

تفنگ های اسپری اتوماتیک نیاز به دسترسی کافی به تمام سطوح مهم محصول دارند.

اگر قطعه کار در جهت نامناسب آویزان شود، ممکن است دسترسی به ابر پودر در برخی مناطق دشوار شود.

مناطق مشکل معمولی عبارتند از:

• گوشه های عمیق

• کانال های داخلی

• فرورفتگی ها

• سطوح با فاصله نزدیک

• مناطقی که توسط خود آویز مسدود شده است

این امر به ویژه برای محصولات پیچیده، قاب‌ها، کابینت‌ها، لوله‌ها، قفسه‌ها و سازه‌های جوش داده شده اهمیت پیدا می‌کند.

یک جهت آویزان بهتر گاهی اوقات می تواند به طور قابل توجهی قوام پوشش را بدون افزایش تعداد تفنگ های خودکار بهبود بخشد.

به همین دلیل باید طرح آویز و چیدمان تفنگ اسپری را با هم در نظر گرفت.

4. طراحی آویزان می تواند اثر قفس فارادی را کاهش دهد

پوشش پودری الکترواستاتیک به طور طبیعی در رسوب پودر در گوشه های عمیق و نواحی فرورفته به دلیل اثر قفس فارادی مشکل دارد.

جهت گیری قطعه کار می تواند این موضوع را بهبود بخشد یا بدتر کند.

اگر فرورفتگی های عمیق مستقیماً رو به تفنگ های اسپری باشد و فضای کافی در اطراف محصول در دسترس باشد، معمولاً می توان نفوذ پوشش را بهبود بخشید.

اگر این نواحی توسط قطعات کار مجاور مسدود شده باشند یا دور از جهت اسپری قرار گیرند، ممکن است لمس دستی ضروری باشد.

بنابراین، هنگامی که به سمپاشی خودکار نیاز است، تیم مهندسی باید ارزیابی کند:

• هندسه محصول

• زاویه آویزان

• جهت تفنگ

• فاصله تفنگ تا قطعه کار

• فاصله بین محصولات

طراحی آویز خوب نمی تواند به طور کامل هر چالش پوشش الکترواستاتیکی را از بین ببرد، اما می تواند مشکلات اسپری غیر ضروری را کاهش دهد.

5. طراحی آویز روی زمین تاثیر می گذارد

زمین الکتریکی خوب برای پوشش پودری الکترواستاتیک پایدار ضروری است.

مسیر الکتریکی معمولاً از طریق:

نوار نقاله → چرخ دستی → آویز → قطعه کار

اگر نقطه تماس بین آویز و قطعه کار با پودر یا باقی مانده پوشش پوشانده شود، مقاومت زمین می تواند افزایش یابد.

اتصال زمین ضعیف ممکن است منجر به موارد زیر شود:

• کاهش جذب پودر

• راندمان انتقال ناپایدار

• ضخامت پوشش ناهموار

• افزایش مصرف پودر

به همین دلیل، نقاط تماس آویز باید تماس قابل اعتماد فلز به فلز را فراهم کنند.

تمیز کردن یا کندن منظم آویز نیز معمولاً در طول تولید طولانی مدت مورد نیاز است.

بنابراین نقطه آویز نه تنها برای استحکام مکانیکی بلکه برای عملکرد الکتریکی نیز باید انتخاب شود.

6. مقدار آویز و بار بر انتخاب نوار نقاله تأثیر می گذارد

نوار نقاله با توجه به بار عملیاتی کل انتخاب می شود، نه تنها وزن یک محصول.

یک محاسبه بار معمولی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• وزن قطعه کار

• تعداد قطعه کار در هر آویز

• وزن آویز

• وزن کریر یا واگن برقی

به عنوان مثال، یک محصول 20 کیلوگرمی ممکن است نسبتاً سبک به نظر برسد. اما اگر چهار محصول روی یک دستگاه حمل شوند، بار واقعی بسیار بیشتر می شود.

این می تواند تأثیر بگذارد:

• مشخصات مسیر نوار نقاله

• مقدار چرخ دستی

• انتخاب درایو

• حمایت ساختاری

• فاکتور ایمنی

محصولات سنگین یا نامنظم نیز ممکن است به جای یک قلاب به دو نقطه پشتیبانی نیاز داشته باشند.

در برخی از کاربردها، ممکن است برای حفظ پایداری یک قطعه کار نیاز باشد که توسط چند چرخ دستی حمل شود.

7. چرخش قطعه کار باید در نظر گرفته شود

قطعات کار معلق می توانند در حین حرکت نوار نقاله نوسان داشته باشند.

این به ویژه در موارد زیر رایج است:

• قطعات بلند

• پانل های سبک وزن

• اجزای منحنی

• محصولات با مرکز ثقل ناهموار

حرکت بیش از حد می تواند چندین مشکل ایجاد کند:

• برخورد با دیوارهای غرفه

• فاصله پاشش ناسازگار

• تماس بین قطعات مجاور

• ناپایداری در منحنی های نوار نقاله

• مشکل در هنگام سمپاشی خودکار

برای برخی از محصولات، ممکن است به دستگاه‌های ضد نوسان، آویزان دو نقطه‌ای یا وسایل طراحی شده خاص نیاز باشد.

هرچه حرکت انتقال نوار نقاله سریعتر باشد، پایداری قطعه کار مهمتر می شود.

8. روش آویزان بر طراحی فر تأثیر می گذارد

کوره باید فضای کافی را برای پاکت کامل قطعه کار معلق فراهم کند، از جمله:

• ارتفاع محصول

• طول آویز

• موقعیت مسیر نوار نقاله

• ترخیص مورد نیاز

• حرکت محصول

بنابراین تغییر در روش آویز کردن می تواند مستقیماً ارتفاع یا عرض دهانه فر را تغییر دهد.

این می تواند بر سرمایه گذاری تجهیزات و هزینه عملیاتی تأثیر بگذارد.

به عنوان مثال، آویزان کردن غیر ضروری یک محصول نسبتا صاف به صورت عمودی ممکن است ارتفاع مورد نیاز فر را به میزان قابل توجهی افزایش دهد.

فر بلندتر به طور کلی به این معنی است:

• مواد ساختاری بیشتر

• حجم گرم شده بزرگتر

• اتلاف حرارت بیشتر

• مصرف انرژی بالقوه بالاتر

بنابراین، جهت گیری محصول باید از هر دو دیدگاه تولید و بهره وری انرژی بهینه شود.

9. طراحی یک چوب لباسی ممکن است برای هر محصولی مناسب نباشد

کارخانه ها اغلب چندین خانواده محصول را در یک خط پوشش تولید می کنند.

استفاده از یک چوب لباسی جهانی برای همه محصولات ممکن است ساده به نظر برسد، اما همیشه بهترین راه حل نیست.

محصولات مختلف ممکن است نیاز داشته باشند:

• نقاط آویزان مختلف

• فاصله گذاری متفاوت

• ظرفیت بار متفاوت

• جهت گیری های مختلف

• تعداد قطعات مختلف در هر آویز

در بسیاری از موارد، توسعه چندین نوع آویز اختصاصی می تواند کارایی خط را بهبود بخشد.

به عنوان مثال، یک کارخانه ممکن است از یک فیکسچر برای قاب های بزرگ و دیگری برای براکت های کوچکتر استفاده کند.

سیستم نوار نقاله ثابت می ماند، در حالی که پیکربندی آویز طبق برنامه تولید تغییر می کند.

10. چه زمانی یک نوار نقاله برقی و رایگان مفید است؟

برای تولید ساده با قطعات کار مشابه، یک نوار نقاله سربار پیوسته ممکن است کافی باشد.

با این حال، تولید پیچیده تر می تواند از a بهره مند شودبرق و نوار نقاله رایگان.

یک سیستم Power و Free می تواند به اپراتورها اجازه دهد:

• به طور مستقل متوقف شود

• بدون توقف خط کامل جمع کنید

• با سرعت های مختلف در بخش های مختلف سفر کنید

• به مناطق مختلف فرآیند هدایت شوند

• از توالی های تولید انعطاف پذیرتر پشتیبانی کنید

این می تواند زمانی مفید باشد که محصولات به زمان های مختلف بارگیری، پاشش، پخت، بازرسی یا تخلیه نیاز داشته باشند.

با این حال، هر پروژه ای به این سطح از انعطاف پذیری نوار نقاله نیاز ندارد.

انتخاب صحیح به نیازهای واقعی تولید، تنوع محصول و جریان فرآیند بستگی دارد.

11. اطلاعاتی که به تعیین روش آویزان کمک می کند

در مرحله طراحی اولیه، ارائه موارد زیر مفید است:

• نقشه های محصول

• عکس های محصول

• حداکثر ابعاد

• وزن محصول

• سوراخ های بالابر یا نصب موجود

• مناطقی که باید بدون پوشش باقی بمانند

• سطوح مهم آرایشی

• ظرفیت تولید مورد نیاز

• تعداد انواع محصول

در صورت امکان، مشتریان همچنین باید مشخص کنند که آیا می توان از سوراخ ها یا ویژگی های ساختاری خاصی به عنوان نقاط آویز استفاده کرد.

این اطلاعات به تیم مهندسی اجازه می دهد تا آرایش محصول را قبل از نهایی کردن فاصله نوار نقاله، ابعاد غرفه و اندازه کوره ارزیابی کند.

نتیجه گیری

آویز قطعه کار ممکن است مانند یک جزء نسبتاً کوچک از یک خط پوشش پودری به نظر برسد، اما تأثیر آن در کل سیستم گسترده است.

یک روش آویزان خوب طراحی شده می تواند به بهبود کمک کند:

• ظرفیت تولید

• پوشش اسپری

• زمین کردن

• پایداری قطعه کار

• استفاده از نوار نقاله

• اندازه فر

• بازده عملیاتی کلی

به همین دلیل، طراحی آویز باید همراه با نوار نقاله، سیستم اسپری و طرح کلی خط پوشش توسعه یابد.

CHG خطوط پوشش پودری سفارشی را با توجه به ابعاد واقعی قطعه کار، وزن، روش آویزان، ظرفیت تولید و شرایط کارخانه طراحی می کند.

برای ارزیابی اولیه، مشتریان می توانند نقشه های محصول، عکس ها، ابعاد، وزن و الزامات تولید را ارائه دهند تا مفهوم آویزان و انتقال مناسب از ابتدا مورد توجه قرار گیرد.